ملیت :  ایرانی   -  قرن : 2 منبع : مشاهیر زنان ایرانی و پارسی گوی
از بانوان فاضل. ام عبداللَّه از سادات و فرزندان حضرت فاطمه (ع) بود. معلوم نیست كه وى در چه زمانى و به چه دلیلى به شیراز آمده است. ولى احتمال دارد كه وى از علویان بوده و به همراه خانواده خود از ستم مأموران خلیفه عباسى به شیراز گریخته و در همان شهر دفن شده است. گویند زنى شوهردار كه مرتكب زنا شده بود پس از توبه از قاضى شرع خواست تا او را سنگسار نمایند. آن زن را در كنار مزار ام عبداللَّه دفن نمودند و از آن هنگام زیارتگاه مردم شیراز شده است. همسر امیر مبارزالدین محمد (759 -713 ق) از امراى جلایرى فارس دستور داد تا گنبد و مدرسه‏اى در آنجا بسازند. این گنبد و مدرسه در زلزله‏هاى شیراز ویران گردید. محل بى‏بى دختران را سابقاً دروازه بیضا مى‏گفتند.